காதலின் நினைவுகள்

செப்ரெம்பர் 4, 2009

நிலவை சுற்றும் மேகங்களாய்
உன்னை சுற்றித் திரிந்த அவன் நினைவுகள்
எத்தனை கரு மேகங்கள் சூழ்ந்தாலும்
நிறம் மாறாத நிலவைப் போன்று
அவன் நினைவகற்றா உன் நினைவுகள்
என்று பதியம் போட்ட பட்டு
ரோஜாச் செடியானது இந்தக் காதல்

உன்னிடம் கண்ட அவன் வாசமும்
அவனிடம் கண்ட உன் வாசமும் தான்
இந்த காதலின் சுவாசமானது

அவன் பார்வைத் தீண்டலின் போதெல்லாம்
உன் வெட்கம் இந்தக் காதலின் ஆடையானது

நீ கொடுத்த பொருளை அவனும்
அவன் கொடுத்த பொருளை நீயும்
வீட்டில் எங்கெங்கோ வைத்தாலும் இந்தக்
காதலை மட்டும் உங்கள் நெஞ்சத்தில் வைத்தீர்களே

காற்று கூட புகமுடியா இடத்திலும் இந்தக்
காதல் புகும் என்று உங்கள் நெருக்கத்தில் உணர்த்தினீர்களே

உன் நெற்றியை ஒற்றியே அவன்
பொட்டிட்டுக் கொள்ளும் போதெல்லாம்
உன் புன்னகையில் பூத்துக் குலுங்கிய  இந்தக் காதல்

இன்று ,

உடைந்த வளையல்களையும், கிழிந்த புடவைகளையும்,
பொட்டிழந்த உன் நெற்றியையும் பார்க்கும் போது
உன் கண்களின் நீரில் மௌனமாகி உனக்குள் சிறைபட்டுவிட்டது.
உன் நெற்றியில் பொட்டில்லாத காரணத்தால் தான்
அவன் புகைப்பட நெற்றியும் கூட பொட்டிட்டுக் கொள்ள மறுக்கிறது.

அவன் மறைந்தாலும் உங்கள் காதல்
உனக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது

நீங்கள் உன்னதமானவர்கள்
நீ மறைந்தாலும் இந்தக் காதல்
உங்கள் கல்லறையைச் சுற்றி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்.

Advertisements

புலம்பல்

ஜூன் 23, 2009

மேகங்களைக் கரைத்து, நீரோடையின் சப்தத்தை முத்தமிட்டு, குளிர் போர்வை போர்த்திக்கொண்டு, பாதம் தொட்டு உச்சி குளிரச் செய்து வீசும் தென்றல், அந்தக் காற்றில் நடுங்கும் வேப்பமரத்து இலைகள், எதிர் வீட்டுக் குழந்தைகள் மணல் குவித்து விளையாடும் அழகு, இதை உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் தனிமை சுகமா அல்லது சுமையா என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் போது, நினைவுகளின் அழுத்தத்தினால் மனதில் ஏற்படும் வலி வாழ்க்கையை தின்று கொண்டிருக்கிறதே. ஏன் யாரும் என்னை புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள்? ஏன் யாராலும் என் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை? பேச மறுக்கும் தந்தையும், உதாசீனப் படுத்தும் தம்பியும், உதவ மறுக்கும் அண்ணனும், கேலி பேசும் தங்கையும் நினைவில் மாறி மாறி வந்து போகிறார்கள்.எது நடந்தாலும் எப்போதும் மாறாத அன்னையின் பாசத்தாலே அவர்கள், நினைவில் தொடர்ந்து நிற்பதில்லை. இதே மன நிலை உலகில் பலருக்கு இருப்பினும் என்னை மட்டும் ஏன் மன நோயாளி என்கிறார்கள்? மனதில் நினைக்கும் இவற்றையெல்லாம் சொல்லத் தெரியாததாலா? அல்லது வீட்டின் சுண்ணாம்புச் சுவரையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதாலா? யாருக்குத் தெரியும் அத்தனைக்கும் விடை, விளக்கைத் தேடும் விட்டில் பூச்சியிலும், அதனைக் கவ்வும் பல்லியிலும் உள்ளதென. இந்த உலகமும் அவ்வாறு தானே உள்ளது. என்ன செய்ய நான் மனநோயாளி எனப் பட்டாலும், என் மனம் பேசுவது எனக்கு கேட்கிறது. உங்கள் மனம் பேசுவதை நீங்கள் கேட்கிறீர்களா?