நம்பிக்கை

நவம்பர் 4, 2009

பூமி சுற்றினால் இரவும் பகலாகும்
கண்கள் மூடினால் அதுவும் இரவாகும்
இரவை நிலவு வெறுப்பதும் இல்லை
இரவின்றி நிலவும் வருவதுமில்லை
இரவும் நிலவும் இயற்கையின் இணைப்பாகும்
அதை மாற்ற நினைப்பது நகையாகும்
கண்கள் சிந்தும் கண்ணீருக்கு
காரணங்கள் இருந்தாலும்
காலம் செய்த காயங்களுக்கு
காலமே மருந்தாகும்
கண்கள் மூடிய பூனையின்
கற்பனைகள் யாவும் கானல் நீராகும்
செய்த செயல்கள் நல் உரமாகும் எண்ணத்தில்
சரித்திரம் படைக்கும் திட்டங்கள் பல உருவாகும்
நல் துணிவு கொண்ட நெஞ்சினால் வரலாறு உருவாகும்
அது எல்லோர்க்கும் வரமாகும்


அம்மா

நவம்பர் 4, 2009

எல்லோரும் பாடும் பாடல் நீ
அன்பிற்கான தேடல் நீ
அர்பணிப்பின் சுவாசம் நீ
அமுத மொழிகளின் தேசம் நீ
சகிப்புத்தன்மையின் சிகரம் நீ
கடவுளின் உருவம் நீ
எனக்காக சுவாசித்தவள் நீ
என்னை அதிகம் நேசித்தவள் நீ
நீ இன்றி உலகில்லை
மூன்றெழுத்து அதன் எல்லை


சமூகத்திலோர் ஊனம்

ஒக்ரோபர் 14, 2009

வீதியிலேயோர் கேடென்றால் நாம்
வீடடைக்கும் வீரரன்றோ மனித
சாதியில் சமத்துவம் இல்லை நம்
உறவுகளில் ஒற்றுமை இல்லை நம்
உரிமையில் அக்கறை இல்லை நம்
கடமையில் கண்ணியம் இல்லை என்றே
பிதற்றும் சாமானிய மாந்தர் நாம்
மறந்துவிட்டோம் நம் சுய ஒழுக்கம்
தான் சமூக ஒழுக்கம் என்று
வாக்கு வங்கியில் பணம் போட்டால்
ஆட்சிக் கட்டிலில் தூங்கலாம் என்றே
நேக்குப் போக்குத் தெரிந்தவர்கள் நித்தம்
நித்தம் அறுவடை செய்கிறார்
வாங்கிய பணம் போதவில்லையென்றே
வெட்கமின்றி கேட்டு வாங்கி அவர்தம்
உரிமையையும் கடமையையும்
சமுதாயத்தையும் சீரழிக்கும் ஒழுக்கத்தில்
ஊனம் விழுந்த ஈனப் பிறவிகளை
சமூகவேசி என்பது தவறாகுமோ


காதலின் நினைவுகள்

செப்ரெம்பர் 4, 2009

நிலவை சுற்றும் மேகங்களாய்
உன்னை சுற்றித் திரிந்த அவன் நினைவுகள்
எத்தனை கரு மேகங்கள் சூழ்ந்தாலும்
நிறம் மாறாத நிலவைப் போன்று
அவன் நினைவகற்றா உன் நினைவுகள்
என்று பதியம் போட்ட பட்டு
ரோஜாச் செடியானது இந்தக் காதல்

உன்னிடம் கண்ட அவன் வாசமும்
அவனிடம் கண்ட உன் வாசமும் தான்
இந்த காதலின் சுவாசமானது

அவன் பார்வைத் தீண்டலின் போதெல்லாம்
உன் வெட்கம் இந்தக் காதலின் ஆடையானது

நீ கொடுத்த பொருளை அவனும்
அவன் கொடுத்த பொருளை நீயும்
வீட்டில் எங்கெங்கோ வைத்தாலும் இந்தக்
காதலை மட்டும் உங்கள் நெஞ்சத்தில் வைத்தீர்களே

காற்று கூட புகமுடியா இடத்திலும் இந்தக்
காதல் புகும் என்று உங்கள் நெருக்கத்தில் உணர்த்தினீர்களே

உன் நெற்றியை ஒற்றியே அவன்
பொட்டிட்டுக் கொள்ளும் போதெல்லாம்
உன் புன்னகையில் பூத்துக் குலுங்கிய  இந்தக் காதல்

இன்று ,

உடைந்த வளையல்களையும், கிழிந்த புடவைகளையும்,
பொட்டிழந்த உன் நெற்றியையும் பார்க்கும் போது
உன் கண்களின் நீரில் மௌனமாகி உனக்குள் சிறைபட்டுவிட்டது.
உன் நெற்றியில் பொட்டில்லாத காரணத்தால் தான்
அவன் புகைப்பட நெற்றியும் கூட பொட்டிட்டுக் கொள்ள மறுக்கிறது.

அவன் மறைந்தாலும் உங்கள் காதல்
உனக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது

நீங்கள் உன்னதமானவர்கள்
நீ மறைந்தாலும் இந்தக் காதல்
உங்கள் கல்லறையைச் சுற்றி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்.


காதலில் கொடுமை பிரிவு

ஜூலை 17, 2009

காதலில் கொடுமை பிரிவு என்றாய்
பிரிவில் இனிமை நினைவுகள் என்றாய்
நினைவில் கொடுமை வெறுமை என்றாய்
வெறுமையில் இனிமை அமைதி என்றாய்
அமைதியின் உருவம் என் கண்கள் என்றாய்
கண்கள் நிறைய காதல் தந்தாய்
கண் மூடியும் கனவாய் நின்றாய்
காயங்களோடா பிரிந்து சென்றாய்

காதலில் கொடுமை பிரிவு என்பேன்………


ரகசியக் காதல்

ஜூலை 17, 2009

காற்றில் அலைபாயும் உன்
கூந்தலுக்குத் தெரியும் என் மனதின் ஏக்கம்
உன் இடையில் தவழும்
தாவணிக்குத் தெரியும் என் கைகளின் குறும்பு
உன் காலில் சுதி சேரும்
கொலுசுக்குத் தெரியும் என் காதுகளின் ரசனை
நீ கொஞ்சி விளையாடும்
குழந்தைக்குத் தெரியும் என் அன்பு
நீ முனுமுனுக்கும்
பாடலுக்குப்  புரியும் என் கவிதை
உன்னை கவிதையாக்கும் உன்
வெட்கத்திற்குத் தெரியும் என் உரிமை
என்னை குழந்தையாக்கும் உன்
கண்களுக்குத் தெரியும் என் காதல்
உன் அசைவில் ஆடும் என்
மனதிற்கும் தெரியும் உன் ரகசியக் காதல்.


கூண்டுக் கிளி

ஜூலை 9, 2009

காலை எழுந்தவுடன் கடுகடுப்பாய் இருக்கிறாய்
நான் குடிக்கும் தேநீரை விட
உன் சொற்கள் சூடாக இருக்கிறது
உன் வார்த்தைச் சூட்டில் நான்
இட்லி அவிக்கும் போது என் மனமும் வேகுகிறது

நீ பரபரப்பாய் அலுவலகம் செல்லும் போது
நான் மிரண்டு போய் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
யாரும் இல்லா தனிமையில் என்
மனதோடு மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன்

நீ தொலைபேசியில் என்னை
அழைத்து பேசுவாய் என்ற ஏக்கத்தில்
தொலைபேசியை தலையணையாக்கிக் கொண்டேன்
நீ அணிந்த ஆடைகளை அழுத்திக் கூட துவைக்க முடியவில்லை
எனது தனிமையைக் கூட உன்
நினைவுகளுக்காக விட்டுக்கொடுத்து விட்டேன்

என்னை திட்டிய நாவானாலும்
உன் நாவானதாலே அத்தனை
சுவையும் கொடுக்க வேண்டுமென
நான் அறிந்திராத சமையலையும்
அற்புதமாக சமைக்க கற்றுக் கொண்டுவிட்டேன்
அத்தனைக்கும் வெட்டுக் காயங்களும்
தீ புண்களுமே பரிசாக கிடைத்துள்ளது

மாலை நேரத்து மல்லிகையில் மனம் ஒன்றாமல்
உன் வரவுக்காகவே நீ அழுத்தும்
அழைப்பு மணியோசைக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
என் கண்கள் கலங்கினாலும், உள்ளம் வெதும்பினாலும்
அந்த நாள் முடிவில்  என் மடி மீது தலை வைத்து உறங்கும்
உன் முகம் பார்த்து அத்தனையும் மறந்து போகிறேன்

————————————————————————

இவள் யாரென்று எண்ணிப் பார்த்து
தாயா இல்லை தாரமா என்று குழப்பம் அடைவோரே
குழப்பம் வேண்டாம் இவள் பெண் தான்.